تغيير
یا مقلّب القلوب و الابصار یا مدبر اللیل و النهار یا محوّل الحول و الاحوال حوّل حالنا الی احسن الحال
سلام
قبل از هر چيز به خاطر سوت و كور بودن بلاگ ازتون عذر خواهي ميكنم چند وقتي هست كه به خاطر كنكور و درس و مشق و ... هيچ كس وقت نداره! ولي خوب ، نويسنده هاي بلاگ (از جمله من) ديگه زيادي كم كاري ميكنن!
مي خواستم حالا كه وقت داريم با هم يه نگاهي به رتبه ي دانشگاهمون بين دانشگاه هاي كشوراي ديگه و ايران بندازيم و ببينيم مشكل كار كجاست؟! و چرا دانشگاه ما همچين رتبه اي كسب ميكنه؟ و ما به عنوان عضو كوچكي از اين دانشگاه چه كاري از دستمون بر مياد! و مشكل چيه كه اكثر ما بعد از 4 سال درس خوندن تو اين دانشگاه به احساس رضايت نرسيديم ! (رتبه ها تو قسمت ادامه ي مطلب هستن!)
به نظر من مشكل از اينجا ناشي ميشه كه، دانشگاه محل توليد علمه ولي دانشگاه ما محل استفاده از علم توليد شده ، شده!!! و نقش بسار كمي در توليد علم داره! تو اين 4 سال درساي زيادي رو با نمره هاي خوب و بد پاس كرديم بدون اينكه ديدي كافي از اون درس پيدا كرده باشيم!
صرفا اولين دليل براي اينكه همچين رتبه اي به دست آورديم مطمئنا كم استعدادي دانشجويان و اساتيد نيست! بلكه به دليل فرهنگي هست كه تو دانشگاهمون وجود داره! استاد وقتشو براي تدريس جزوه اي كه سالها پيش براي اون درس آماده كرده صرف ميكنه بدون توجه به اينكه دانشجو الان به چه چيزي نياز داره و دانشجو هم صرفا به خاطر اينكه دانشگاه كنوني رو محل مناسبي نميدونه تلاش مي كنه با گرفتن نمره ي عالي معدلش رو بالا ببره( به خاطر تاثير بيست درصدي معدل در كنكور ارشد) البته از اينا هم بگذريم كه بعضي از اساتيد با دادن نمره ي رندم باعث مي شن كه دانشجو از ديدن نمره ي خودش در آخر ترم شاخ در بياره و حتي به اين آرزوشم نرسه! با يكي از دوستام تو يكي از دانشگاه هاي تهران حرف ميزدم مي گفت اينجا استادا خيلي سخت ميگيرن ولي آخر سر نمره ي خوبي ميدن! يعني معدل اونا اصولا بيشتر از ماست و همچنين ضريب تاثير معدلشون در كنكور!!! (البته حرف و حديث در مورد نمرات رندم و نمرات بسيار كم بعضي از اساتيد در درس هاي خيلي آسون و... زياده و چيزيه كه تمام دانشجوها در موردشون اتفاق نظر دارند)
اما راه حل چيه؟ چرا بايد تنها چيزي كه يك دانشجو بعد از 4 سال از اين دانشگاه نصيبش ميشه ليست نمره هاش باشه!؟ به نظر من الان كه همه از اين وضعيت خسته شدند و خواستار تغييرند بايد دانشكده يه تغيير اساسي بكنه تا آيندگان مشكلات ما رو كمتر داشته باشند!
اولين تغيير اينه كه محتواي درس هايي كه تدريس ميشه بايد تصحيح بشه! موضوعاتي كه قديمي شدند بايد update بشن و محتواي هر درسي مطابق با نيازها و موضوعات روز تغيير كنه! شايد مسئولان با ديدن اين جمله بگن سر فصلها توسط سازمان علوم و تحقيقات تهران تعيين مي شن ولي منظور من درسهاي اصلي كه از اونها در كنكور سوال مطرح ميشه نيست! نمونه هاي اين درسها زيادن (من نمي خوام موضوع رو با گفتن اسم درسي خاص از حالت عمومي بودنش خارج كنم و زمينه ي بحثاي حاشيه اي رو به وجود بيارم.)
دومين تغيير اينه كه بايد اتفاقي بيفته كه دانشجوها به جاي اينكه دنبال نمره باشند دنبال علم برن! اينكه الان دانشجوهاي دوره ي كارشناسي زياد به كارهاي تحقيقاتي علاقه اي نشون نميدن به خاطر نبود استعداد و تنبلي نيست! به خاطر اينه كه دانشگاه به اون طرف ميكشونتشون! بايد اتفاقي بيفته كه هر دانشجوي كارشناسي علاوه بر ريز نمرات تو رزومه ي خودش يه مقاله ي علمي ارزشمند نيز داشته باشه! اينطوري هم رتبه ي دانشگاه مون بالا مي ره و هم دانشجو به اون رضايت نسبي ميرسه! براي اين كار اولا بايد اساتيد دانشجوهاي كارشناسي رو با ارائه ي موضوعات مناسب ترغيب كنند و اطلاعات لازم رو در اختيارشون بذارن و هم اينكه كلاسهاي مناسب مقاله نويسي بايد تو دانشگاه برگذار بشه (مثل كلاس هايي كه در اكثر دانشگاههاي دنيا و همچنين تهران برگذار ميشه) تا روش اصولي اين كار آموزش داده بشه ! وقتي انجمن علمي از بچه ها براي كلاسهايي كه نياز دارند تشكيل بشه نظر سنجي ميكرد اين موضوع رو مطرح كردم و حتي پيگيري هم كردم ولي متاسفانه به خاطر نبود استاد مناسب اين كلاس تشكيل نشد!
سومين راه حل اينه كه اساتيد بايد در هر درسي پروژه هاي موجود در صنعت رو براي دانشجو تعريف كنند! درسته كه هدف دانشگاه آموختن حرفه نيست و فقط اصول آموزش داده ميشه ولي اينكه پروژه هاي به روز در مورد اون درس براي دانشجو تعريف بشه باعث علاقمندي دانشجو به درس ميشه و شايد در بعضي موارد باعث بشه دانشجو كارهاي ارزشمندي در اون زمينه انجام بده! اين بايد تبديل به يه عادت بشه و چند جلسه از درس مربوطه رو به خودش اختصاص بده.
اينا راه حل هايي بود كه به ذهن من رسيد! گاهي با امكانات كم ولي با تغيير رويه ميشه بيشترين تغييراتو ايجاد كرد. اگه كسي راه حل ديگه اي به ذهنش ميرسه لطفا تو قسمت نظرات بذاره و مطمئن باشه كه مسئولين اينا رو مي خونن! و البته اين نكته رو بايد در نظرداشت كه حرف زدن از كم و كاستي نشانه ي نبود خوبي نيست! سال نو هم پيشاپيش مبارك !